• düğün salonu
  • elit
  • uğur lisesi
  • Başarıkavramı
  • ayakkabıcı

Sabır ve Metanet

  • 25 Mayıs 2012 15:56
  • A
  • A
 

Derin bir hüzünle başını öne eğmişti Allah  Rasûlü (s.a.s). Evlât acısı yaşamak kolay mıydı? Henüz iki yaşını doldurmamış olan oğlu İbrahim kucağında can verirken Rahmet Elçisi’nin gözlerinden yaşlar süzülüyordu. Onun bu hali ashabını çok üzmüş hatta biraz da hayrete düşürmüştü..

        Belki de O’nun, ölenin arkasından feryat ederek ağlanmasını yasaklayan sözleriyle[1] bu gözyaşlarını bağdaştıramamışlardı. Rasûl-i Ekrem’in cevabı, bütün şaşkınlıkları ve çaresizlikleri bertaraf edecek kadar açık ve netti:

 “Bu gözyaşları merhamettendir. Göz ağlar, kalp hüzünlenir. Biz ancak Rabbimizin razı olacağı şeyleri söyleriz.[2]

            Aziz Müslümanlar!

             Peygamber Efendimiz, bizlere üzüntü ve kederi sükûnet ve vakar ile karşılamayı tavsiye eder. Musibetler karşısında mü’mince bir duruşu

öğretir

Allah Rasûlü’nü hayatına model olarak seçen bizler, imtihanın ne zaman ve ne şekilde geleceğini bilemediğimizden, “Hanginizin daha güzel işler yapacağını sınamak için ölümü ve hayatı yaratan O’dur”[3] ayetinin bilinciyle hareket ederiz.

    Kıymetli Kardeşlerim!

Mümin olmak, acıyı isyana değil, kazanca dönüştürebilmektir. “Sabır, musibet ilk başa geldiği anda ortaya konulan tavırdır”[4] hadisinde belirtildiği gibi, can sıkıcı bir durum karşısında soğukkanlılığı ve feraseti elden bırakmamaktır. Mü’min olmak, “Sizi biraz korku ve açlıkla; mallardan, canlardan ve ürünlerden biraz azaltma ile deneriz. (Ey Peygamber!) Sabredenleri müjdele!”[5] ayetindeki “müjdelenenler” den olabilmek için çaba sarf etmektir.

 

Biz, kendilerine bir hayır dokunup da iyiliğe erişince memnun olan ama bir sıkıntı ile karşılaştıklarında inkâr ve isyana sürüklenen kimseler[6] olmaktan Allah’a sığınırız! Biliriz ki böyle bir tutum hem dünyada hem de ahirette hüsranla sonuçlanacaktır.[7]


 
Geli bawermendan
Rojıké jı roja, péxemberé xweda,jı xemgini seré xwe  berda bu ber xwe,lewra éş u kedera wefata ewladé mırov, ne tıştıki hesaniye, lewra kuré péxemberé xweda, é bı navé İbrahim, hin du sali bu  u dı nav desté péxemberé xweda de wefat kır. u cané péxember pır pé éşiya u héstré cavé péxember herıkin lı hınarké ruwé wi.
         Lı ser vé rewşé hevalé derdora péxember,pır hezınin u man şaşmayi, lewra péxemberé xweda, men a eshabiya  kırıbu, jı dengé bı qir lı pey  mıriya, loma  jı péxember re gri, layiq ne dı ditın. Lı ser vé rewşé péxemberé  xweda  waha  cewap da [[ev héstré cava  dıl tenıki u merhemete, cav dıgri u qelb dı hezıné, lé em  tıştén ku xweda  jé razibé dıbéjın.}}
  bawermendén delal..
péxemberé xweda lı hember  xem u huzn u kedera,  şireta  bı sebré u sukuneté dıké. Lewra  tékneçun u sebırkéşiya lı hember zehmetiya  jı exlaqé mumınaye..
bawermendno..
jı baré ser mılé meye, ku em hayata péxemberé xweda, jı xwere bı gerinin minak, lewra  ev hayata ku imtihane  jı mere, ka  wé kengi bı dawi bıbé ne malume.  Jı ber mırıné,  gerek mırov herdem, bı tedbir  bé, dı qurana piroz de  waha té gotın[[jı bo ku ewa, we bı  cerıbiné, ka kijan jı we,karıki rındtır dıké, xweda mırın u jin xuluqandiye.  Xweda  herdem eziz u ğefure}}
bawermendén héja..
mumin  ewé ku  karibé éş u kedera,  vergeriné  kar u qezencé  ye.  Dı hedisa  péxemberé xweda de waha té gotın[[sabır,   ew tékneçun u ragırtına  baré éş u kedera ye,}} lı ser vé  encamé, sabır  ew egitbun u ragırtına  derdu xema ye, u kar baré kesé zana ye.
Bawermendno…
Xwedayé mezın  dı  ayeta  kerime de, sabırkéşan u zehmetkéşan  bı mızginiyé tiné zıman  u waha dıbéjé[ u [geli bawerkeran}bı rasti, emé we,  bı hınıki jı tırs u bırçibun u  bı kémasiya dı mal u can u Beran de, bı cerıbinin u tu mızginiyé  bıde  hewkaran}}
Bawermendno..
 Bı dawi  em ji rebbé xwe, waha  duxwazın u em dıbéjın ya rabbi, tu  me negerin jı wané ku  gava  nimet u  xweşi bı ser wan dı hat  memnun dıbın  u gava ku tengasi reşi  bı ser wa de hat, nankör u  gunehkar dıbın.} lewra  ev tebiet u exlaq, sebebé xusrana dunya u axireté ye.